Ateş & Hamur konsepti için ilk hareket sistemini kurduğumda kartlar yükseliyor, butonlar tepki veriyor ve navigasyon seçilen bölümü gösteriyordu. Teknik olarak her şey çalışıyordu. Buna rağmen arayüzün hissinde bir eksiklik vardı: Hareket gerçekleşiyor ama yüzeylerin ağırlığı hissedilmiyordu.
Sorun hareketin miktarı değil, zamanı ve gölgesiydi. Çok hızlı yükselen bir kart, fiziksel bir yüzeyden çok açılıp kapanan bir efekt gibi görünüyordu. Tek katmanlı, sert bir gölge ise kartın zeminden ayrıldığını göstermek yerine çevresinde koyu bir çerçeve oluşturuyordu.
Mesafeden önce zaman
Kartların ve butonların tepki süresini yeniden düzenledim. Butonlar dokuz piksel, kartlar on dört piksel yükseliyor; fakat asıl fark bu mesafeden değil, hızın hareket boyunca değişmesinden geliyor. Başlangıç kontrollü, yükselme belirgin, dönüş ise acele etmeden tamamlanıyor. Basılma hareketi kısa tutulduğu için arayüz yavaşlamıyor; yalnızca hover hareketinin daha ağır bir karakteri oluyor.
Gölgeyi de tek bir koyu katman yerine iki parçaya ayırdım. Kısa temas gölgesi yüzeyin zemine yakınlığını anlatıyor. Daha geniş ve hafif ortam gölgesi ise yükseldikçe derinlik hissini büyütüyor. Böylece gölge turuncu bir parıltı veya dekoratif efekt değil, hareketin sonucuna dönüşüyor.
Navigasyondaki alt çizgide benzer bir düşünce kullandım. Çizginin bir anda belirmesi yerine, ilgili sekmenin altında soldan sağa doğru açılması arayüze küçük ama anlaşılır bir yön duygusu ekledi. Fare ayrıldığında aynı çizgi geriye doğru kısalıyor.
Bu ayrıntılar tek başına büyük görünmeyebilir. Ancak bir arayüzün karakteri çoğu zaman tam olarak bu küçük sürelerde, mesafelerde ve gölge geçişlerinde oluşuyor. Hareket, içeriğin üzerine eklenen bir süs değil; yüzeylerin nasıl davrandığını açıklayan görsel bir dil.
Ateş & Hamur, hareket ve atmosfer ilişkisini araştırmak amacıyla hazırlanmış bağımsız bir konsept çalışmadır.